Tijdens het kamperen van de afgelopen weken, ben ik druk geweest met niks doen. Geen uitgebreide tochten, geen bijzondere landen. Nieuw voor de altijd bezig en actieve ik.
Als ik eerlijk observeer, moet ik constateren dat dit buiten leven en niks doen op een aparte manier energie heeft gebracht. Echt even niets moeten, maar loslaten verkwikt. Jammer dat mijn gedachten roet in het eten gooien en me het zicht op de ontspanning en haar effect proberen te ontnemen. Keihard hoor ik de stemmetjes roepen:
Wat heb ik nu gedaan? Heb ik geen kostbare tijd door mijn vingers laten glippen? Zo vaak heb ik geen vakantie, heb ik wel het optimale uit mijn vrije tijd gehaald? Als ik niet oppas voel ik de toegenomen vitaliteit niet eens meer. [Lees meer…]


